Stadion w Szczecinku ma 100 lat. Jego nowa wersja już ćwierć wieku
W Historycznym Czwartku przypominamy dzieje szczecineckiego stadionu piłkarskiego, który ma już ponad ćwierć wieku.
Sportową arenę przy ulicy Piłsudskiego zna każdy mieszkaniec Szczecinka. W obecnym kształcie znamy to dobrze, ale jak wyglądał kiedyś?
Przed II wojną światową początkowo był tu tylko Sportplatz, czyli plac sportowy, na którym rozgrywano m.in. zawody jeździeckie. Znakiem rozpoznawczym stadionu została charakterystyczna brama wjazdowa okolona dwoma niewielkimi budynkami szatni. Jeszcze przed rokiem 1939 wniesiono skromny stadion piłkarski z niewielkimi trybunami i nietypową, 360-metrową bieżnią. Kameralny stadion przemianowano na Adolf Hitler Platz.
Po wojnie to tu w latach 50. XX wieku przed igrzyskami w Helsinkach trenował Winand Osiński, zawodnik Unii Darzbór Szczecinek maratończyk i pierwszy olimpijczyk z Koszalińskiego. Z czasem bieżnię zlikwidowano, powiększono trybuny, a stadion stał się domem zespołu Darzboru.
Po przemianach roku 1990 klub podupadł finansowo, czego efektem był coraz gorszy stan obiektu i rosnące długi za użytkowanie wieczyste wobec miasta. Z roku na rok popadał on w coraz większą ruinę, niszczała murawa, ławki i budynki zaplecza socjalnego. Ratusz nie palił się do wyłożenia pieniędzy na remont nieswojej własności. Koniec końców ustalono, że Darzbór – w zamian za umorzenie długów z tytułu podatku od nieruchomości – odda działkę ze stadionem.
I wtedy miasto wzięło się za wzniesienie stadionu z prawdziwego zdarzenia. Ówczesna Rada Miasta była mocno podzielona w kwestii pilności budowy nowego stadionu. Można powiedzieć, że radni podzielili się na kibiców piłkarskich i futbolowych sceptyków niezależnie od sympatii politycznych. Ostatecznie radni zdecydowali, że pływalnia może poczekać. Decyzja nie była łatwa, dość powiedzieć, że była to wówczas największa inwestycja (około 4 mln zł) w historii odrodzonego w roku 1990 wolnego samorządu lokalnego. Trochę nas wsparł Totalizator Sportowy i inne instytucje, ale główny ciężar finansowy budowy stadionu, który zaprojektował Henryk Rak, spadł na miasto. A i potem - już w trakcie budowy - łatwo nie było.
Z małymi i większymi problemami oraz poślizgiem czasowym oddano go do użytku w roku 1999. Zdjęcia z budowy publikujemy w galerii. Otrzymaliśmy nowoczesny, także jeszcze i dziś, obiekt z 1300 miejscami na wysokiej trybunie (plus przenośna trybuna od strony jeziora), częściowo zadaszonej. Pod nią znalazły się biura Ośrodka Sportu i Rekreacji oraz magazyny. Powstała spikerka oraz powiększono szatnie. Nowa piłkarska arena sprawiła, że związek piłkarski kilka razy powierzał miastu organizację młodzieżowych meczów rangi międzypaństwowej.
W roku 2012 stadionowi nadano imię Czesława Kazimierza Lisa, przedwcześnie zmarłego trenera, radnego i wychowawcy.
