Hejnał z ratuszowej wieży. Dwie wersje
Słyszał go każdy mieszkaniec Szczecinka. W Historycznym Czwartku poznajcie tym razem dzieje hejnału, który rozbrzmiewa codziennie w południe z ratuszowej wieży.
Temat poniekąd wywołał Krzysztof Bracki, szczecinecki muzyk, który niedawno nagrał swoją interpretację hejnału naszego miasta. Podwójnie niecodzienną, bo zagraną na akordeonie na… wieży Urzędu Miasta (na zdjęciu). Zabrzmiało to tak - HEJNAŁ SZCZECINKA NA AKORDEON
Przyznacie, że całkiem inna niż wersja na trąbkę w wykonaniu nauczyciela szczecineckiej Państwowej Szkoły Muzycznej Andrzeja Prokopowicza, którą słyszymy każdego dnia na placu Wolności.
No dobrze, ale co wie przeciętny mieszkaniec Szczecinka o naszym hymnie? Zapewne niewiele. A więc nadrabiamy tę zaległość. Rękopis zapisu nutowego przekazał swego czasu właśnie pan Andrzej. Sam utwór pt. „Powróciłaś do nas ziemio” powstał w latach 50. XX wieku.
Muzykę skomponował Henryk Łabęda, dyrektor PSM w Szczecinku w latach 1952-1963. Tekst napisał zaś szczecinecki poeta Paweł Gołek–Narzęcki, szczecinecki poeta. Współpracował on m.in. z Leonardem Osenkowskim, dyrektorem PSM w latach 1965– 1966, tworząc wiele piosenek o Szczecinku emitowanych w latach 50 w lokalnym radiowęźle.
Tekst – zamieszczamy go poniżej – mocno wpisywał się w ówczesną retorykę propagandy Polski Ludowej o powrocie po II wojnie światowej Ziem Zachodnich i Północnych do Macierzy. Dużo tu słów o krwawej walce jaka to poprzedziła i spokoju i sielance, jaka nastała po wojnie.
Kilka lat temu na forum Rady Miasta rozważano, czy może nie zmienić hejnału Szczecinka, ale na dyskusji się skończyło.
Fot. Bracki Music
Słowa hejnału Szczecinka „Powróciłaś do nas ziemio”
„Szła wolność w piorunach jak burza
By wkroczyć zwycięsko w te drzwi
By Cię swoim zapachem odurzyć
I by radość największą Ci dać.
Ref: Powróciłaś do nas ziemio
Po ulewie krwi i gromów
Nigdy więcej obca przemoc
nie zrujnuje Twego domu
Złotem znów się łany mienią,
Polskie pieśni gra skowronek
i spokojne dzieci drzemią
gdy tak pieśni płynie ton.
Powróciłaś do nas ziemio
Po ulewie krwi i gromów
Nigdy więcej obca przemoc
nie zrujnuje Twego domu
Złotem znów się łany mienią,
Polskie pieśni gra skowronek
i spokojne dzieci drzemią
gdy tak pieśni płynie ton.
Nigdy więcej obca przemoc
nie zrujnuje twego domu.”
