Rondo w centrum Szczecinka czeka na patrona. Radni zdecydują już niebawem
Radni zdecydują, czy nowe rondo u zbiegu ulic Wyszyńskiego, Pileckiego i Armii Krajowej otrzyma imię Wiesława Adamskiego, szczecineckiego rzeźbiarza (na zdjęciu w swojej pracowni).
Wraz z końcem przebudowy skrzyżowania w centrum Szczecinka do Rady Miasta wpłynął wniosek Agnieszki Thomassen, siostrzenicy zmarłego w roku 2017 Wiesława Adamskiego, o nadanie rondu imienia znanego artysty rzeźbiarza.
Lokalizacja nie jest przypadkowa, tu obok ronda przez lata działała pracownia Wiesława Adamskiego. W podwórku przy ulicy Pileckiego, gdzie dziś powstaje Centrum Opiekuńczo-Mieszkaniowej, rzeźbiarz tworzył swoje dzieła, szkolił młodych adeptów studiów plastycznych, a pracownia była miejsce spotkań miejscowej bohemy i twórczych rozmów.
Projekt uchwały o nadaniu imienia ronda znalazł się w porządku obrad najbliższej sesji Rady Miasta (24 września) i to radni zdecydują w tej sprawie.
Wiesław Adamski (1947-2017) ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w Szczecinie oraz studia na wydziale rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Niedługo przed śmiercią zamknął swoją pracownię rzeźbiarską przy ulicy Pileckiego (dawna Boh. Stalingradu), w której przez lata tworzył, co też – jak się okazało – było sygnałem do odejścia z tego świata. Artysta specjalizował się w małych formach rzeźbiarskich, medalierstwie kowalstwie artystycznym. Prace Wiesława Adamskiego były wystawiane m.in. w Helsinkach, Połtawie, Berlinie, Madrycie, Waszyngtonie i Paryżu. Znajdują się w galerii Erazma w Rotterdamie, Galerii Sztuki w Rawennie, w muzeum Szczecinka w niemieckim miasteczku Eutin, a także w Muzeum Narodowym w Warszawie.
Także w Szczecinku i regionie znajdziemy sporo jego dzieł - wykonał drugą wersję pomnika Józefa Piłsudskiego, tablicę na 700-lecie miasta na ratuszu i medale z tej okazji, gryfa na kamienicy przy ulicy Koszalińskiej, orły na kamieniu Zdobywców Wału Pomorskiego i gmachu sądu. Słynny na całą Polskę jest jego pomnik ziemniaka w Biesiekierzu. Stworzył też nieistniejący już pomnik „utrwalaczy” - poległym w obronie władzy ludowej na Pomorzu Środkowym latach 1945 – 1952 w Koszalinie.
